Terug naar gedichten

Ik mis mijn ouders verschrikkelijk

Ik mis mijn ouders zo verschrikkelijk
Het doet zo’n pijn
Waarom moesten ze weg van mij
Waarom konden ze niet bij me zijn

Mijn vader, mijn moeder
Weg allebei
Alleen nog maar in mijn herinneringen
Zijn ze bij mij

De grond is onder mijn voeten weggeslagen
Mijn veilige haven is er niet meer
Ik weet niet waar ik naar toe moet
En in mijn hart gaat het tekeer

Nooit meer worden vastgehouden
Nooit meer in hun veilige armen
Nooit meer worden getroost
Nooit meer mij bij kou verwarmen

De navelstrengen zijn doorgeknipt
Je bent nu op jezelf aangewezen
Je bent niemands kind meer
Dat alleen al doet mij de toekomst vrezen

Mijn moeder, de liefste
Mijn vader, mijn held
Zijn nu voor altijd samen
Dat is eigenlijk het enige dat telt

Mijn hoofd weet ook wel dat dit beter voor ze is
Maar mijn hart zegt van niet
Ik heb ze laten gaan
En dat doet mij veel verdriet

Bertine

04-04-2006

Bertine

Geregistreerd op:
07 februari 2006

Initiatief van:

  Bernadette
  Claasje
  helendevink
  Inge *
  Pauline
  Sander

Zelf gedichten insturen kan op:

Gedichtenlog.nl