Terug naar gedichten
Zandloper
Ik heb zelf veel dromen. Zowel lucide als terugkerende dromen.
Een van mijn terugkerende dromen zal ik vertellen. Ik heb deze droom al sinds ik 8 jaar was.
Ik sta in een grote ruimte vol met familie en vrienden. Ook staan er heel veel zakken met zand. Hele grote zakken en hele kleine zakken.
De zakken moeten allemaal naar een hele grote zandloper worden gebracht. Iedereen neemt een klein zakje zand mee naar de zandloper.En ik wordt met een hoop geschreeuw verplicht alle grote zakken zand te verplaatsen naar de zandloper. Als ik hier mee klaar ben, zet mijn familie me in de zandloper. Langzaam gieten ze daarna samen met mijn vrienden al het zand leeg in de zandloper waar ik in sta. Ik gil, schreeuw het uit van angst. Ik zie al het zand op me afkomen en alleen al het idee verstikt me. Ik zie de dood op me afkomen. Maar hoe ik ook schreeuw niemand helpt me. Ik word achtergelaten als een puppy vast gemaakt aan een boom. Verlaten en alleen met een groot probleem.
Deze droom heb ik vaak en komt steeds exact het zelfde terug.
Ik weet nu precies wanneer ik in die droom zit en wat er gaat gebeuren. Ik kan zelfs tegenstribbelen in mijn droom maar mijn familie is altijd sterker.
Wakker worden is nog nooit gelukt...dus werk ik zo goed mogelijk mee want dan is het sneller achter de rug.