Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/config.php on line 13

Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/functions.php on line 14

Deprecated: Function split() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/functions.php on line 20

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/functions.php on line 30

Deprecated: Function ereg_replace() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/functions.php on line 65

Deprecated: Function ereg_replace() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/functions.php on line 67

Deprecated: Function ereg_replace() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/functions.php on line 68

Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/modules/show.php on line 15

Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/functions/user_details.php on line 15

Deprecated: Function ereg_replace() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/modules/show.php on line 57

Deprecated: Function split() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/modules/show.php on line 81

Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/blocks/login.php on line 14

Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/blocks/stemmen.php on line 14

Deprecated: Function split() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/modules/show.php on line 146

Deprecated: Function ereg_replace() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/modules/show.php on line 148

Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/block.php on line 14

Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/users/dromeftp/dromendezeven.nl/index.php on line 99
Gedicht van dipje -> Weerwolven!

Terug naar gedichten

Weerwolven!

Ik heb vannacht een lange droom gehad.
Hij was eng, grappig, maar toch dramatisch.
Het begin is gevormd door een boek dat ik heb gelezen. Wolfskind. Heel mooi boek!
Het gaat over een indianenmeisje dat een band krijgt tussen wolven.
Maargoed hier komt mijn droom met wat ik er nog van weet:

Er was een evenement georganiseerd voor mijn hele buurt. Alleen voor de kinderen.
Wij hebben heel wat kinderen in onze buurt,
voornamelijk kleine.
We liepen met een paar buurt kinderen door het bos. Plotseling stonden we stil. Voor ons stonden 2 wolven. Iedereen was bang,
maar ik zei dat ze niks zouden doen. Ik liep naar de wolven toe om ze te aaien.
Net als in het boek. Maar de wolven begonnen te grommen naar ons. En langzaam groeden ze steeds groter en groter. Op het gegeven moment stonden daar twee reusachtige wolven voor ons van ongeveer 2 meter lang op hun achterpoten, al kwijlend en grommend op ons neerkijkend.
'Rennen!' riep mijn broer. We begonnen allemaal te rennen. Ik wist niet of iedereen het gehaald had want ik lag voor en durfde niet achteruit te kijken.
Ik ben gevlucht naar de kampeerplek en verstopte me in de bosjes. Waarschijnlijk ben ik daarna in slaap gevallen want het was middag toen ik uit de bosjes kwam. Tot mijn grote opluchting was iedereen van de wandeling er nog. Ik rende naar een paar kinderen toe en naar mijn broer maar ze zeiden allemaal dat ik het gedroomd had. Gelukkig zeg! We hebben toen de hele dag lol gemaakt en het was reuzegezellig.......
Als je denkt dat hiermee het verhaal is afgelopen dan heb je het mis.
Want toen het avond werd begonnen de kinderen steeds gekker te doen, ze liepen te huilen als wolven en hijgden met hun tong uit de mond. Dat zegt het al denk ik.
Ik hoopte met heel mijn hart dat mijn broer het niet was geworden. Wij waren de oudsten en dus de begeleiders. Ik zou het niet in mijn eentje kunnen. Maar wat moest ik nu?
Als iedereen een weerwolf is geworden waar moest ik heen vluchten? Wat moest ik met de kinderen doen? Wat als ik ook gebeten werd?
In al mijn gepeins had ik niet door dat de maan door de wolken begon te schijnen, en dat de kinderen een duistere blik in hun ogen kregen. We zaten aan een pichnicktafel,
voor ons avondeten. Een jongentje genaamd Bram zat tegenover me met zo'n duistere blik
Ik wist al bijna zeker dat dit een weerwolf was, angstig keek ik over zijn schouder naar de maan hoog aan de hemel. Bram merkte dat ik ergens naar keek en draaide zich om.
Plotseling begon hij te kokhalsen, zijn ogen begonnen te draaien en werden langzaam rood. Toen keek hij weer naar mij. Met een lange doordringende blik recht in mijn ogen. Ik probeerde hem af te leiden zodat ik kon vluchten voordat het te laat was. 'Eeeuuh, wil je nog wat jam?' vroeg ik. Ik legde het neer voor zijn neus. Hij keek naar de jam en toen weer naar mij. 'Nee.' zei hij met een enge donkere stem die ik nog nooit eerder gehoord had. 'Ik, wil, VLEES!' 'Is salami ook goed?' zei ik met een piepstemmetje. 'Nee!' Zei hij en huilde. Als een teken begonnen alle kinderen die op het terrein stonden op mij af te springen, Bram greep naar mij met zijn hand die inmiddels meer op een poot met te lange nagels begon te lijken. Ik rende in paniek over het terrein terwijl ik mijn broer riep, Peter heette hij. Er kwamen steeds meer kinderen uit tentjes en bosjes enzo. Ik rende en rende en hoorde het gegrom achter me steeds zachter worden. Plots was ik niet meer in het bos maar in mijn buurt waar ik woon.
Ik herrinerde me (in mijn droom) dat ik wel eens eerder een droom in mijn buurt heb gehad dat volgens mij ook met een weerwolf te maken heeft gehad. Toen heb ik, weet ik nog, ook weggerend en ik weet precies waar ik toen uit kwam. Er zijn namelijk een heel eind verderenop flatten, ergens in de buurt van die flatten was een soort gebouwtje waar ik heen gevlucht ben en troost vond. In de verte hoorde ik de kinderen roepen dat ze moesten verspreiden om naar mij te zoeken. Net toen ik op het punt stond om naar mijn geheime droomplek te gaan hoorde ik voetstappen achter me. Ik verstijfde en durfde bijna niet achterom te kijken.
Maar ik wist dat ik moest, langzaam keek ik om. Daar zat mijn broer. 'Peter!' Riep ik.
'Je bent noormaal!' Peter zei niets en keek me gewoon aan. 'Wat is er Peter?' vroeg ik.
'Zeg het me!' Ik denk dat ik nog nooit zo blij ben geweest om mijn broer te zien.
'O Peter,' we moeten hier weg! Weet je nog die wolfen!? Ze hebben waarschijnlijk de kinderen gebeten en nu zijn hun ook wolven, nou ja, weerwolfen en ik..........Peter?'
Peter keek naar me met een flauw glimlachje,
en zijn ogen keken duister. Ik begon te huilen, het was alsof ik alles verloren had. Peter stond op en liep naar me toe.
'Wacht, Peter!' Riep ik. 'Ik ben het je zusje!' Peter keek me even niet begrijpend aan, maar liep toen weer verder mijn kant op. 'Weet je nog? Peter!? Dat je zo gek bent wan warhammer en, en.......dat spelletje, weet je die nog Link en Zelda?
Daar was je toch zo gek van? Kom op, je weet wie je bent!' Ik wist dat dit de enige manier was, Peter was veel sneller dan ik.
Toen stond hij stil. De blik verdween uit zijn ogen en stond daar als verdoofd. Ik zag dit als mijn kans om weg te wezen.
Peter wou net achter me aan gaan, maar hij hoorde in de verte een huil van een mede wolf. hij huilde terug en rende weg de duisternis in. Ik begon te rennen voordat ik nog meer wolven tegen zou komen.
En uiteindelijk kwam ik bij mijn plek aan.
Wonder boven wonder stond het gebouwtje er nog! Net als in mijn vorige droom!
Ik ging naar binnen, daar stonden twee meisjes met een hele bos krullend har te praten. 'Ik ga nu.' zei eentje die al halverwge een trap naar boven stond. 'Ja, is goed,' zei de ander. 'Ik zie je nog wel eens in een andere droom. Het meisje ging weg. Nu stond alleen het meisje op de trap naar boven er nog. Ik zag dit als mijn kans.
'Eum, pardon, maar zou ik met je mee mogen?' vroeg ik. Ik hoorde zelf hoe dom het klonk. 'Tuurlijk!' zei het meisje.
Heb jij ook een enge droom? 'Ja.' zei ik.
Verbaast over hoe zij dat wist. Ik liep met haar mee de trap op naar boven. Daar aangekomen stonden er nog twee mensen, eentje was een lange man in donkere kleren.
En een vrouw met een zwarte broek en een fleurige trui. De kamer was best klein maar lekker warm en vierkant. Heel vreemd aangezien het gebouw rond was. 'Welkom.' Zeiden ze. 'Hoi.' zei ik verlegen. De man keek mij onderzoekend aan. 'Laten wij kijken wat deze nieuwkomer ons te vertellen heeft.' De anderen knikten. Rechts kwam uit de muur een tv scherm en we begonnen allemaal te kijken. In het kort als een reclamefilmpje zag je allemaal stukjes uit mijn avontuur. Ik keek eerst even mee, maar voelde me toen erg moe. Ik ging op de grond zitten en wiegde wanhopig heen en weer. Naast me lag een mes. Ik pakte het mes op en bekeek het van alle kanten. Ik hield het mes bij mijn keel, en gleed toen door naar de achterkant van mijn nek. Mijn hand met het mes ging naar achteren en met mijn andere hand hield ik mijn glanzende hoogblonde haar vast. Ik sneed het eraf, hield het in mijn hand en bekeek het aandachtig. Ik vond het raar dat het zo lichtblond was, en goudglanzend, terwijl ik juist heel erg donkerblond haar heb. Toen gooide ik het in een prullebak en merkte dat het me niks kon schelen dat ik het eraf heb gesneden. Ik sloeg mijn handen over mijn knieƫn, wiegde weer heen en weer en keek verder naar het filmpje. Toen het was afgelopenging ik staan. De vrouw en het meisje klapten. De man liep naar mij toe met een verdrietig gezicht. Hij legde zijn hand op mijn hoofd en zei: 'Alles zal vergeten worden.' Ik begreep hiermee dat alles weer normaal zal zijn, dat niemand meer een weerwolf was en dat het evenement voor de buurtkinderen door zal gaan zonder dat iemand nog iets van weerwolven herrinnerd. Toen begon de vrouw het meisje kaal te scheren. Ik keek verbaast toe. De vrouw merkte het en zei: 'Als je hier voor de tweede keer bent moet je kaalgeschoren worden. Zeg, ik heb jou volgens mij hier wel eens eerder gezien. Nouw?' Ik schudde heftig van nee en keek snel weer naar de tv.
Er was een reclamestukje op:

'Welkom terug bij het weerwolven weekend.
Na dit spannende weerwolf verhaal, er werden stukjes van mijn droom laten zien, hebben we nog zo'n spannende film in petto.'
Ik zag mijzelf daar staan met achter me een wolf die me elk moment kon verscheuren.
Met bloedrode letters stond eronder:
''Weerwolfnachtmerrie.''
Neeeeeeeeeeeeee!!!! Riep ik. En toen werd ik wakker.

Dipje

26-02-2005

dipje

Geregistreerd op:
08 februari 2005

Uit: neej in.

Initiatief van:

  Bernadette
  Claasje
  helendevink
  Inge *
  Pauline
  Sander

Zelf gedichten insturen kan op:

Gedichtenlog.nl