Terug naar gedichten

Klimmen in een wijnkelder

We zijn met een groepje op pad. We zijn in de buurt van de wijnkelder van de ouders van één van de groepsleden. Die biedt aan ons de wijnkelder te laten zien. Om binnen te komen moet we wel eerst een opdracht uitvoeren: klimmen via de wasrekken en de was om-en-om aantikken. Ik mag als eerste. De klimpartij bestaat op het einde uit een rek omhoog, een stukje langs het plafond en vervolgens weer omlaag. Naarmate ik op het laatste rek afdaal, komt de top van het wasrek onder mijn gewicht steeds verder naar voren. Op een gegeven moment buigt de top zelfs door tot op de grond. Mijn vader staat er ook naar te kijken en roept zoiets van "Nou, dat gaat lekker". Ik probeer uit alle macht te voorkomen dat het rekt omvalt. Het lukt me. Vervolgens wacht me nog een klimopdracht. Ik sta bovenop een rek, waarin allemaal cilindervormige dingen staan gestapeld (bijvoorbeeld waxinelichtjes). Ik moet omlaag klimmen en weer aantikken. Omdat ik niet zeker weet of ik weer om-en-om of alles moet a!
antikken, tik ik voor de zekerheid alles aan. Tijdens de klim denk ik aan een gesprek dat ik met één van de mannelijke groepsleden had over de lingerie dat aan de waslijn hing. Ik zei dat me dat erg goed zou staan en dat ik dat wel wilde showen, waarop hij antwoorde dat ik hem dat maar 's avonds in zijn kamer moest laten zien. Tijdens de klimtoer op het rek bedacht ik me dat ik de lingerie ter plekke zou laten zien en toen ik beneden was had ik alleen nog maar lingerie en sokken aan. Ik ging op het bed zit om voor te lezen. Ondertussen vroeg ik me af wat mijn ouders ervan zouden vinden dat ik zo schaars gekleed was. Ook realiseerde ik me dat het er behoorlijk fout uitzag dat ik mijn sokken nog aanhad, waarop ik ze meteen uittrok.

Else

09-06-2001

Else

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Initiatief van:

  Bernadette
  Claasje
  helendevink
  Inge *
  Pauline
  Sander

Zelf gedichten insturen kan op:

Gedichtenlog.nl