Terug naar gedichten

De wereld draait gewoon door

Hij is weer gegroeid. De laatste paar weken is hij alleen maar aan het groeien. Mijn buik. Er zit een kleine in, sinds ik zes maanden geleden zwanger ben geraakt. Het leven gaat door. Ik werk nog steeds, ik internet, ik schrijf, ik kook, ik woon sinds een paar maanden samen. De wereld draait door zoals altijd. Ondertussen groeit mijn buik, groeit ons kleintje in mijn buik. Ik kan het zelf nog niet eens bevatten.

Vorig jaar had ik een zelfde ervaring met de ronddraaiende wereld. Mijn vader overleed na enkele maanden ziektebed. De wereld draaide gewoon door, terwijl ik huilde, verdriet had, schuldgevoelens kreeg, woedend werd op de mensheid. Terwijl ik werkte, internette, schreef, het huishouden deed. Als ik in de auto zat, zag ik mensen langsrijden. Ik vroeg me af of ze het aan me zouden kunnen zien, dat ik kapot ging van verdriet.

Terwijl ik me bezig houd met mijn dagelijkse zaken en de grote tragedies en vreugdes van het leven, spelen zich meer dingen af in de wereld. Theo van G. is vermoord. Basisscholen worden platgebrand. Mensen kijken elkaar met de nek aan, omdat ze denken te weten wie de daders zijn. Het ‘wij’ en ‘zij’ gevoel wordt versterkt. Ik geloof, of beter: ik hoop dat het over een paar weken weer weg is geëbd. De daders, extremisten ofwel een bijzonder klein percentage van de samenleving, zijn gepakt. De daders worden ‘zij’. De Nederlandse allochtonen en autochtonen (bij gebrek aan betere benamingen) worden de ‘wij’.

Ondertussen is in de Verenigde Staten een president gekozen – nu wel met een officiële meerderheid aan stemmen/kiesmannen – waarover een gedegen twijfel kan bestaan aangaande zijn oprechtheid en intelligentie.

Vandaag is bekend geworden dat Arafat vannacht is overleden – nu voor het echt-. De Palestijnen zullen rouwen.
Een LPF-er heeft zijn eigen partij een dreigbrief gestuurd uit naam van een Islamitische groepering.
Gisteren had ik bezoek van iemand, die in het Laakkwartier in Den Haag woont. Ze kon de wijk tot vanochtend niet meer in en ze kon niet naar haar eigen huis, wegens de grote anti-terreuractie van de overheid .
Het is al koud buiten en Sinterklaas komt aankomende zaterdag in het land.

Ik denk dat in de tussentijd iedereen zich nog steeds bezig houdt, net als ik, met de grote en kleine tragedies en vreugdes in het leven, werken, internetten, schrijven en koken.

INfiction

13-11-2004

INfiction

Geregistreerd op:
18 maart 2002

Initiatief van:

  Bernadette
  Claasje
  helendevink
  Inge *
  Pauline
  Sander

Zelf gedichten insturen kan op:

Gedichtenlog.nl