Terug naar gedichten

Is goed

Zo hard als ze kon sloeg ze op tafel. "En nu is het genoeg!" Haar kinderen kijken haar met verwarde haren en besmeurde monden verbijsterd aan. Ze pakt de stroop van de grond en probeert de schade nog te beperken. "Ja, zo is het genoeg, zo is het goed." De kinderen beginnen zwijgzaam de stroop van hun vingers te likken. Haar dochter begint zacht te praten. "Sorry mam." "Ja ja, is goed." Ze weet dat haar dochter het wel meent, maar ze kan het nu niet meer hebben. "Gaan jullie nu maar gewoon naar boven en douchen. Over een half uur moeten we weg." De kinderen staan langzaam op. Haar zoontje legt nog even zijn hand op haar arm. "Het spijt mij ook hoor." "Ja, ja, ik weet het." Zodra ze de voetstapjes op de trap hoort, laat ze haar hoofd rusten op haar handen. Ze lijkt de zorgen met haar handen van haar gezicht af te willen wrijven. "Oke." Ze staat op om strooprotzooi op te gaan ruimen. Haar man komt binnen lopen, als de vloer niet meer plakt en alle bruine vlekken van de tafel zijn geveegd. Hij ziet haar vermoeide gezicht en de dweil in haar handen. "Hebben ze weer wat geknoeid? Ik schrok ervan toen je zo hard riep. Was dat nou echt nodig?" Ze kijkt hem aan. "Nee, waarschijnlijk niet." Van het aanrecht pakt ze zijn bord met boterhammen en schenkt zijn koffie in.

INfiction

08-11-2004

INfiction

Geregistreerd op:
18 maart 2002

Initiatief van:

  Bernadette
  Claasje
  helendevink
  Inge *
  Pauline
  Sander

Zelf gedichten insturen kan op:

Gedichtenlog.nl