Terug naar gedichten

Spel

Ze kan hem net zien. Liggend op het bed, starend uit het raam. Hij mag haar niet zien. Dat is het spel van elke ochtend. Een soort patience-achtig spel, aangezien hij niet weet, dat hij deelneemt aan een spel. Oeps, hij kijkt naar boven. Ze begraaft haar gezicht in de rommelige dekens. Vast en zeker niet dat hij haar niet heeft gezien. Vast en zeker niet. Want zij is heel goed in dit spel. Tot haar tevredenheid zelfs de kampioen.

Haar moeder roept. Ze moet opschieten voor het ontbijt. Met snelle stappen loopt ze de trap af.Ze wil zich net omdraaien na de laatste tree om de keuken in te lopen als onverwachts de voordeur open gaat en hij staat voor haar. Hij stapt de deurmat op en kijkt boos om zich heen. Ze ziet zijn ogen heen en weer schieten. Hij zoekt iets. Een paniek komt bij haar naar boven. Hij zoekt misschien haar, omdat zij altijd wint en hij verliest.
Langzaam doet ze een stap naar achteren richting de keuken. Nog steeds heeft hij haar niet gezien volgens haar. Misschien kan ze nog winnen als ze heel zachtjes doet.

Haar hoop vervliegt als haar moeder uit de keuken iets roept. Nu is het te laat. Ze heeft nog nooit verloren. Maar tot haar verbazing kijkt hij alleen naar het tafeltje achter de deur en pakt zijn agenda die achter de plant lag. De deur sluit weer. Gelukkig, hij heeft haar weer niet gezien. Zij heeft toch gewonnen.

INfiction

01-11-2004

INfiction

Geregistreerd op:
18 maart 2002

Initiatief van:

  Bernadette
  Claasje
  helendevink
  Inge *
  Pauline
  Sander

Zelf gedichten insturen kan op:

Gedichtenlog.nl