Terug naar gedichten

Sierraden -een ex vriendin -een koffer

Hans en ik waren uitgenodigd bij een ex vriendin van mij. Ze had heel veel mensen uitgenodigd, en woonde in een heel groot huis. Leek wel op een kasteel. Eerst liepen we in een dorpje. Iemand gooit een ruit in bij een juwelier. Daar liggen bijouterie sierraden, maar ook dure dingen in de etalage. Ik pak 1 kralenarmbandje en een kralenketting en een heel duur gouden horloge. We lopen verder. Ik ben bang dat iemand er achter komt dat ik gestolen heb. Vooral dat dure horloge zit me niet lekker. De armband en de kralenketting heb ik om mijn pols gewikkeld. Het horloge in mijn zak gestoken. Ik heb een grote koffer bij me, en vraag me af wanneer ik dat horloge ongezien in die koffer kan doen. In het huis aangekomen is zij bezig met het indelen van de mensen in de slaapkamers. Het is 's avonds laat. Ze zegt dat er voor ons geen plaats meer is. Ik zeg: we kunnen niet meer naar huis, want we zijn met de trein. Nou we moesten zelf maar uitzoeken hoe we dat deden. Ik blijf toch een tijd in dat huis, en had de koffer al uitgepakt. Blijkbaar had ik ook 1 paar schoenen en 1 paar laarzen gekocht. Ik was bezig om alles zo goed mogelijk in die koffer weer in te pakken. Dat lukte me niet. Het horloge had ik al snel in de koffer verstopt. Ze vroeg of we eindelijk weg wilden gaan. Ik word woedend, en vraag waarom ze ons dan heeft uitgenodigd. Daarop krijg ik een hele tirade van vroeger over mij heen. Het word ruzie. Ik ga het huis uit, en vergeet mijn koffer. Dus weer terug. Ik bel aan en een vrouw die ik niet ken doet open. Ze zegt dat het niet verstandig is om nog een keer binnen te komen. Want T. is razend op mij dus. Ik zeg dat ik mijn koffer wil ophalen. Zij zegt: ik hoop voor jou dat je T. niet tegenkomt. Ik was daar niet bang voor. Ik haal dus die koffer op, en kom haar niet meer tegen. Nu lukte het wel om alles dus goed in die koffer te pakken. Alles ingepakt verlaat ik het huis. Ik ben niet kwaad meer, en voel me ineens heel rustig. Ik sta zelfs te glimlachen voor het huis en kijk een keer achterom. Het is goed zo, denk ik dan. Dan word ik wakker.

Ingrid

11-10-2000

Ingrid

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Uit: Zwolle

Initiatief van:

  Bernadette
  Claasje
  helendevink
  Inge *
  Pauline
  Sander

Zelf gedichten insturen kan op:

Gedichtenlog.nl