Terug naar gedichten

Het gedoofde vuur

Het was stil, alleen en eenzaam
Het was duister, kil en grijs
Het was als de zon, die nooit meer opstaat
het was als jouw hart... zo koud als ijs

Het duister dat mijn ziel omarmde
De kou en de stilte, de woede en de pijn
ik wist niets, alleen dat ik verlangde
om niet langer, alleen te zijn

Mijn hart werd in het nauw gedreven
mijn ziel barstte open, kwijnde weg in de nacht
door jouw duistere daden heb ik alles opgegeven
jij was het. jij doofde het vuur in mijn hart.

Iris

20-10-2006

Iris

Geregistreerd op:
11 oktober 2006

Initiatief van:

  Bernadette
  Claasje
  helendevink
  Inge *
  Pauline
  Sander

Zelf gedichten insturen kan op:

Gedichtenlog.nl