Terug naar gedichten

Een droom van een drama

Het is zaterdag avond en ik sta voor het raam,.... en staar naar buiten. Het begint al wat donker te worden, waar blijft zij nou we zouden toch om 11 uur bij die dancing zijn.
Mijn hart begint ineens sneller te kloppen als ik eraan denk dat ik Frank voor het eerst zal gaan zien.
Noud en Rene zouden ook komen die had ik al eens gezien waren leuke jongens.
Ik kijk nog even in de spiegel en kijk of alles nog goed zit... ga nog even door mijn haar en kijk of er nog wat make-up bij gewerkt moet worden maar nee alles zit nog goed.
Ik zucht een keer en ga weer bij het raam staan,en vraag me af waar Ilona nu toch blijft en ja hoor daar in de verte zie ik de koplampen de rijbaan op rijden.
Ik ren naar beneden naar de deur en trek deze open en roept kon je niet wat sneller hier zijn zo komen we nooit op tijd.
Doet toch normaal zegt Ilona terug zo laat gaan we anders ook.
Ik kijk haar aan en zegt laten we dan maar snel gaan, ga even binnen mijn ouders gedag zeggen en pak mijn jas en zegt opschieten dan gaan we snel.
Ilona kijkt me verbaast aan en schud even haar hoofd en stapt dan snel in haar auto en rijdt weg.
Onderweg wordt er niet veel gepraat en wat is er nou Maaike zegt ilona je bent zo stil en toch zo onrustig.
Je weet toch dat ik Frank voor het eerst ga ontmoeten ik heb het niet meer ,stel dat hij niet zo leuk is als ik steeds denk,...oh Ilona en misschien vindt hij mij wel niet leuk pffff.. laten we maar omdraaien en niet gaan ik durf niet meer.
Stel je niet zo aan zegt Ilona tuurlijk gaan we... je hoeft toch niet met hem te trouwen als hij niet leuk is.
Ze had makkelijk praten maar het zweet stond me in mijn handen, en ik zag dat we al bijna bij de dancing waren aangekomen.
We parkeerde de auto en liepen naar de ingang ik probeerde me groot te houden maar mijn hele lichaam trilde van de zenuwen.
Toen we binnen waren zagen we al snel Rene en Noud staan, we gingen daar naar toe.
Rene had altijd al een zwak voor mij gehad en kwam dan ook een beetje te dicht bij me staan
en begon met me te praten maar ik kon mijn gedachtes er niet goed bij houden mijn ogen dwaalde in het rond om te kijken of ik Frank ergens zag maar waar moest ik kijken naar wie moest ik kijken ik had Frank nog nooit gezien.
Opeens klonk er achter mij een stem en zei dag Maaike het was net of mijn hart niet meer klopte draaide me om en keek in de mooiste blauwe ogen die er waren ik was bang dat mijn benen me niet meer zouden kunnen dragen zo erg stond ik te trillen en hoopte maar dat hij niet zag hoe mijn borstkast op en neer ging van de emoties.
Mijn mond werd droog en ik kon nog net met een klein piep stemmetje hallo uit brengen.
Toen drong het tot me door dat hij mijn naam had genoemd hoe wist hij hoe ik eruit zag.
Je zei net mijn naam hoe wist je hoe ik eruit zag vroeg ik ,nou van Rene je weet toch dat we hele goede vrienden zijn.
Ik keek hem aan ja dat jullie elkaar kende maar dat jullie zo'n goede vrienden waren heb ik nooit geweten.
O ja wel hoor zei Frank met een lach om zijn mond we delen en weten alles van elkaar, en hij heeft ook uit gelegd hoe je eruit zag.
We begonnen over van alles en nog wat te praten maar ergens was er een stemmetje in me dat zei dat hier iets niet klopte.
Maar de gedachten zette ik snel opzij en ging genieten van deze avond ik kreeg alle aandacht van Frank en genoot van deze aandacht.
Wat stortte mijn wereld in elkaar toen ik later op de avond achter de waarheid kwam.
Tegen sluitingstijd zag ik Rene en Frank samen staan praten en geld geven aan elkaar zachtjes ging ik naar hun toe en omdat ze mij niet in de gaten hadden kon ik op een afstand horen wat ze zeiden .
Wat ik toen hoorden maakte het dat ik de vloer onder mijn voeten weg voelde zakken en alles zwart voor mijn ogen werd.
Frank had een weddenschap afgesloten met Rene dat hij mij kon versieren.
Toen ik weer een beetje bij gekomen was draaide ik me om en rende naar de uitgang omdat ik door mijn tranen niet goed zag waar ik liep botste ik bijna buiten tegen Noud aan hij hield mij stevig vast en vroeg wat er aan de hand was,door mijn tranen heen keek ik hem aan en vroeg me af of ook hij in het complot zat,maar kon zien dat Noud nergens van af wist ik zei ik moet hier weg en we gingen naar buiten waar ik mijn verhaal wilde doen.
Net toen ik wilde beginnen zag ik dat Noud in elkaar zakte op de grond en Frank bij hem stond.
Ik gilde en vroeg wat heb je nu gedaan,Frank zei hij moet met zijn poten van mijn meisje af blijven doet hij het niet dan moet hij het maar voelen.
Ik zei ik ben je meisje niet en knielde naast Noud zag dat er een straaltje bloed achter van zijn hoofd af liep en schreeuwde bel een ambulance hij moet naar het ziekenhuis.
Toen ging alles zo snel en voor Frank in het ziekenhuis was is hij overleden en waarvoor dat hij mij even wilde helpen.
Frank en Rene stonden er ook een beetje achteraf bij met een paar zielige gezichten.
Ik liep langs hen heen en vroeg aan ilona of ze me naar huis wilde brengen.
Wat een droom van een avond had moeten worden is uitgelopen op een drama.
En wist toen dat mensen innerlijk anders in elkaar zaten dan ze van buiten lieten zien .

Moppie

10-08-2001

Moppie

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Initiatief van:

  Bernadette
  Claasje
  helendevink
  Inge *
  Pauline
  Sander

Zelf gedichten insturen kan op:

Gedichtenlog.nl