Terug naar gedichten

Einde van de wereld

dit was nog al een vage droom, ik sotnd boven op een flat gebouw met een groep jongeren, er was een hele grote neger bij, die man had een lange ketting zweep bij zich en hij wilde met mij vechten, ik zei tegen hem dat ik hellemaal niet met hem wou vechten en dat hij me alstublief met rust moest laten, maar hij viel me even goed aan, ik greep het eibde van de ketting en draaide die in een vloeiende beweging om zijn nek, ik zei hem nogmaal dt hij me met rust moest laten, en hij zei dat hij het zou doen, toen ik hem los liet was hij opeens heel aardig tegen me. daarna verging de wereld. er waren allemaal flitsen en het flatgebouw wankelde we vielen allemaal er af, ik kon me nog net vast grijpen aan de rand van het dak ik zag de flitsen nu goed, ze waren wit en shcopten overal naar toe, ze voelde branderig aan op mn huid, ik moest wel loslaten en viel van wel 30 meter hoog naar beneden naar de straat, ik kwam op mijn voeten terecht en was ongedeerd, toen ik om me heen keek was alles plots van klei gemaakt, de gebouwen en de autos, alles. en ik zag nergens mensen meer.

Nijlpaard

30-11-2003

nijlpaard

Geregistreerd op:
02 april 2002

Initiatief van:

  Bernadette
  Claasje
  helendevink
  Inge *
  Pauline
  Sander

Zelf gedichten insturen kan op:

Gedichtenlog.nl