Terug naar gedichten
Ziekenhuis
Ik lig in een bed van een ziekenhuis. Schijnbaar ben ik geopereerd aan mijn buik, want ik voel er iets. Ik zie andere patiënten liggen en verpleegsters. Ik besteed geen echte aandacht aan ze en vraag me af wat ik moet hier nog langer moet doen.
Even later sta ik in een lift en ben op weg naar mijn afdeling. Maar de lift stopt niet bij de juiste afdeling. Dus hou ik hem tegen met mijn handen en duw weer naar beneden. Weer gaat die te ver en dus weer moet ik het stoppen en langzaam beweeg ik de lift omhoog. Er is nog een persoon bij mij, dat weet ik zeker. Maar daar heb ik geen tijd voor. Het is geloof ik een verpleegster. Ik heb alleen aandacht voor de lift en zijn bestemming. Eindelijk ben ik er dan en we stappen uit. De afdeling is ineens veranderd. Er zijn een paar vijvers. Dat realiseer ik me pas als ik er voorbij ben en aan de andere kant van de kamer sta. Ik zie groene schildpadden. Landschildpadden naar mijn idee, maar ze zitten in het water. 1 van hen probeert uit het water te komen, maar wordt weer door anderen teruggetrokken. Ik zie geen bedden en ik vraag me af wat ik hier doe. Opeens heb ik het idee dat ik aan mijn idee geöpereerd ben. Ik wil hier weg en loop snel naar de uitgang van de kamer. Daarvoor loop ik tussen die 2 vijvers door. Als ik er voorbij ben zie ik ineens een schildpad heel hoog springen. Ik moest daar wel om lachen en denk: wat belachelijk zeg. Opeens zie ik er meerderen lopen. Van die kleintjes en een paar groten. Ik bedenk me dat dat wel eens jonkies kunnen zijn en dat pa en ma daar achter aan kruipen. En toen was het afgelopen. :-)