Terug naar gedichten

Euthenasie

In deze droom heb ik een sterfelijke ziekte, en wil euhtenasie laten plegen. Ik sta in een kamer waarbij als ik naar buiten loop naar rechts een lange gang is en dan een soort inghangshal is en links is een kamer die eigenlijk is bedoeld voor het afscheid nemen.

Ik loop eerst nog naar rechts om paar mensen het beste te wensen en vervolgens naar de kamer waar een stiefzusje van me staat en praat nog even met haar. (staan nog een aantal andere mensen maar weet niet meer wie)

Ik ga terug naar de middelste kamer waar ik een prik krijg waarbij ik hetvolgende letterlijkherinner:

ik vraag: "hoe lang gaat het duren voordat ik weg ben"
antwoord van zuster: "Heel lang.... 10 minuten"
Ik zeg: "ok"

Ik krijg de prik en loop naar de kamer. ik begin opeens te denken, nee, ik wil nog niet weg. niet nu. De gedachtes dat iedereen over 10 minuten eignelijk toch doorgaat, de wereld zonder mij verder gaat worden mij teveel.

Ik loop de kamer links weer binnen en zie m'n stiefzus en mijn stiefmoeder daar staan (en nog steeds andere mensen waarvan ik niet (meer) weet wie ze zijn.

ik begin te janken en vraag me eigenlijk af waar ik aan begonnen ben.

Ter info: deze droom heeft mijn leven gered. heb overige week iemand leren ontmoeten die m'n leven weer het leven waard maakt. Voorheen was m'n leven het leven niet meer waard. Zonder sander z'n eigen website had ik nooit m'n dromen leren kunnen onthouden en niet door kunnen vechten.

Steef

12-11-2003

Steef

Geregistreerd op:
18 september 2003

Uit: Rotterdam

Initiatief van:

  Bernadette
  Claasje
  helendevink
  Inge *
  Pauline
  Sander

Zelf gedichten insturen kan op:

Gedichtenlog.nl